गुलाबासारखी काही फुले काट्यांत उमलतात. त्यांना त्रास होत असला, तरी ती हसत राहतात आणि आपल्या सौंदर्याने व सुगंधाने इतरांना आनंद देतात. त्याचप्रमाणे आपणही आपल्या जीवनातील दुःख व अडचणींना धैर्याने सामोरे जावे. स्वतःच्या दुःखाचा विचार करत न बसता इतरांना आनंद, प्रेम आणि सुख द्यावे. या ओळींतून आपल्याला दुःखातही हसत राहून जगाला आनंद वाटावा, अशी शिकवण मिळते.